IJspegel Trophy 2006-2007

Wraak van de IJsvogel

Het paasweekend baarden we enig opzien door 2 IJsvogels aan de kop van de steiger neer te leggen. De oude blauwe en een nieuwe, rode 1300. Zaterdagochtend met de nieuwe IJsvogel langs de kust gevlogen. Zo’n 7-8 knoop in 10 knoopjes ware wind! Zondag de blauwe 500 kilo lichter gemaakt, kortom een hele inventaris overgezet. En maandagavond de blauwe afgegeven voor een second life in het Verenigd Koninkrijk.

Kennelijk was ze het daar niet mee eens. Of kon ze de aanblik van haar jongere zus niet verdragen. Want hoe we ook zeilden 2e paasdag, ze was niet vooruit te branden. Antares zeilde goed en won met een 2e en 4e plaats de 3e plek overall. IJsvogel kwam niet verder dan twee keer een 7e plaats. Jutter en Maxime kwamen ons nu voorbij varen, dat was een duidelijk signaal dat de snelheid er niet inzat. De wind bleef royaal onder de voorspelde 12-13 knoop. Met een knoop of 8 ware wind, een knobbelig zeetje en enkel een klein high aspect fokje viel geen bootsnelheid te creëren. Tussen de 5 en 6 knoop en een graad of 5 te laag. Jammer voor de nieuwe bemanningsleden (Joost en Kees) en de vaste crew (Marco, Hans, Lex, Nicolaas). Logisch dat we ook bij de verloting van de spi er net naast grepen en Antares…

Kortom, weer een heerlijke dag geraced. 4e overall is niet verkeerd met een steeds wisselende bemanning. IJspegelcomité, vrijwilligers, Ton de Groot, ontzettend bedankt. En het is bekend nu, pas op voor de waak van een IJsvogel. De rooie komt eraan.

Op weg naar Engeland

Het blijft lastig in te schatten op welke plaats je geëindigd bent in een zeilwedstrijd. De bemanning van Antares groette triomfantelijk toen ze langszij kwamen. IJsvogel kwam de eerste wedstrijd minuten later over de finish. Een spinakerrak richting Engeland frustreerde onze mooi opgebouwde positie. Uiteindelijk bleef de schade beperkt tot een 4e plek, één plaats achter de grote concurrent.

In de 2e manche werden de rollen aan boord wat scherper toebedeeld. Hans (Geoplan) zou nu toch echt de spi loefschoot gaan bemannen. Dick (Unilever) nam het inrollen van de genua voor zijn rekening. Drie ronden scherp gezeild. Snel richting kust en met een lange slag over bakboord naar de bovenboei. Kleine spi erop en reachend richting startschip.

Af en toe even kijken naar de slagen van Ton de Groot om de windshifts te bepalen. En dus veel onder de kust om minder last van de stroom te hebben. Oostenwind is altijd lastiger varen. Bij de finish lag IJsvogel 2e, een krappe minuut voor de aanstormende Antares. Op handicap wordt dat een 3e respectievelijk 7e plaats, zodat we de 3e plek overall aardig te pakken hebben.

Zelden zo’n mooie zeildag meegemaakt. Zon, wind (20 knoop met forse uitschieters) en redelijk vlakke zee. Hans Bolscher, klimaatdirecteur bij VROM, genoot niettemin van de warmte. Een verlaging van de kooldioxide uitstoot met 20-30% is nodig om de temperatuurstijging binnen een marge van 2°C te houden. “Bijna niemand heeft nog door voor wat voor een opgave we staan.” Uiteindelijk werd het in de zon een graad of 17. Menig dag in hartje zomer is kouder. IJspegel, tijd voor een nieuwe naam?

Gered door de wind

Tien uur zaterdagavond Ton de Groot gebeld. “De wedstrijd is afgeblazen. Ik ben er eigenlijk tegen om dat ’s avonds al te besluiten. Morgenochtend kan het toch weer anders zijn. Maar dat kan niet meer tegenwoordig”. Zaterdag, een stralende dag. Veel zon en, zo leek het vanuit de huiskamer, niet idioot veel wind. Om een uurtje of 11 toch maar eens naar zee gereden om me van de juistheid van het besluit te overtuigen. De Boldor mat 35 knoop en tot ver aan de horizon rollende en schuimende golven. Schitterend, maar dan wel vanaf de vaste wal.

De IJsvogel bemanning had er overigens zin in. Teleurgestelde geluiden. “Ik vind het niet erg om eventueel voor niets uit Amsterdam te komen!”. Aldus Teo. “Ik had me er zo op verheugd, eindelijk weer eens een dag op zee” mopperde Lex.

Schippper kwam de afgelasting wel goed uit. Na het lopen van de 10 km. zaterdag tijdens de City Pier City weigert de linkerknie elke vorm van dienst en protesteert heftig bij elke beweging. Op vlak water zou het nog wel gaan. Maar in 3 meter deining aan de grootschoot?? We zaten al te filosoferen over vastbinden in de kuip of aan de zeerailing.

Jammer voor Antares. Overigens zijn hun kansen door het uitstel weer toegenomen. De IJsvogel is verkocht, en wordt afgeleverd gelijk na de laatste wedstrijd. De nieuwe Rode IJsvogel ligt al bijna klaar. Daar wilden we de baggercup mee varen. Door de afgelasting wordt de baggercup (2e Paasdag) nu een formele wedstrijd. Kijken of de nieuwe eigenaar een weekje langer op de oude IJsvogel wil wachten. Anders gaan we alvast oefenen voor volgend jaar.

Sluipenderwijs

We hadden er echt zin in zondag. De sfeer op de IJsvogel vertoont een sterk stijgende lijn. Dit keer een aardig op elkaar ingespeelde bemanning. Een royaal gevulde kombuis. Ballen in ketjapsaus, ballen zonder saus, scharrelkip en makreel. Hans en Lex boden tegen elkaar op in kwaliteit en kwaliteit. De motor uitstekend! geserviced door Marco Gardien (die van de wekelijkse fles Moët).

Kortom, we hadden er zin in om de Antares van de 3e plaats te verdringen. Na een uurtje uitstel wegens mist, een redelijke manche gevaren. Iets te opzichtig Antares gevolgd. De eerste zeeslag bleek niet de handigste te zijn. Onder de kust zaten wind en stroom gunstiger. Maar goed, uiteindelijk als 5e binnen, 2 plaatsjes voor de concurrent. Voor IJsvogel met de kleine high aspect fok is 10 knoop wind wat te weinig voor een hoge klassering.

In de 2e manche zette de wind iets door. Dichter onder de kust gevaren, weinig fouten gemaakt. Mooie spinakerrakken, draaiende wind en windbanen dicht langs de kust. Kortom, een 4e plek, ca. 3 minuten achter de Blue Inq, die we overigens nooit eerder in de voorhoede hebben ontdekt. Antares was weer wonderlijke capriolen aan het uithalen met de nieuwe spi, dus die 3e plaats over-all zijn we nu op 1 punt genaderd.

Het wedstrijdcomité zijn we erkentelijk voor ‘t sportieve besluit de 2e wedstrijd niet ongeldig te verklaren. Een goed gevoel voor de ijspegelspirit. Schipper is niet zo voor protesten. Wat IJsvogel betreft mag vaker met Zuid Oostenwind gevaren worden. ‘n Heerlijk vlakke zee. Zeezeilen lijkt dan zo eenvoudig!

Leeftijdscorrectie gevraagd

IJsvogel begint langzaam op stoom te komen. Zondag 18 februari resp. 4e en 5e. Zo’n 13 knoopjes wind, gelukkig wat meer dan beloofd. De aangekondigde zon bleef helaas de hele dag achterwege. In de 2e manche waren we dus wat koud en stram. De bemanning van IJsvogel zit qua gemiddelde leeftijd immers in de buurt van 55-60 jaar. We opteren dan ook voor een leeftijdscorrectie. Doel komende wedstrijden is het achterhalen van Antares. We gaan voor die derde plaats.

De crew van zondag moest nog wat wennen. Dick – grootzeil – (Unilever) vroeg zich af waar die dunne lijn voor was (grootschootoverloop). Bert – genua – (Unilever) kreeg op het laatst de high aspect fok niet meer dichtgetrokken. “Ik was op het laatst helemaal op”. Hans (Geoplan) blonk vooral uit in daadkrachtig taalgebruik. Schipper vergat rustig overstag te gaan zodat je de lieren eigenlijk niet nodig hebt.

In de 2e manche galoppeerde IJsvogel met een knoopje of 9 de Noordzee op toen Schipper even een klemgelopen lijntje los probeerde te wurmen. Zo’n spi moet je toch in de gaten houden. Maar verder ging het aardig. Onder de kust blijven om minder stroom en golf tegen te hebben. Beetje vol en bij varen op de bakboord koers, tegen de knobbelige golf. Prachtige spi rakken en leuke competitie. En in de 1e manche voor Antarus en Stampede binnen gekomen. Toch weer tevreden. Kortom 4e of 5e met deze bemanning. Dat wordt nog wat komende wedstrijden als we ook weer wat jonger volk aan boord hebben.

IJsvogel al gewend aan nieuw klimaat

De winterstop duurt IJsvogel veel te lang. Vol ongeduld keken wij uit naar zondag de 4e, vastbesloten onze opmars in het klassement voort te zetten. Windguru en Windfinder waren er woensdags al niet helemaal gerust op. Zo tussen de 1 en 3 knopen meest veranderlijke wind luidde hun prognose. Donderdag kwam het IPCC vanuit Parijs met het verlossende woord. Het klimaat verandert. De mens is hoofdschuldige en een temperatuurstijging tussen 1 en 6 graden Celsius komt eraan. Winters worden lentes, de zee blijft voortaan warm.

Zondagochtend 8 uur aan boord. Koffie gezet voor de bemanning nu de jachtclub gesloopt is (triest!). John van der Starre, met hond, kwam ons verblijden met een hogere plaats in het klassement. Happy is nu Audi geworden en zeilt tegenwoordig in Muiden met de kiel in de modder en IJsvogel schuift dus een plaatsje op.

Om half tien kregen we genoeg van de koffie, boot getuigd, zandvrij gemaakt en we waren klaar voor vertrek. Geen wind, wel zon, dus besloten wat voor de kust te gaan dobberen. De discussie tussen Teo (directeur Natuurmonumenten) en Hans (directeur Geoplan) over wel of geen broeikaseffect hadden we wel gehad. Het meest duurzame aan Hans is immers zijn eeuwige cynisme.

Na enige discussie met een hengelaar, buitengaats onder de stralende zon. Klein briesje, IJsvogel op 3 knopen. Schipper had het gevoel dat er iets niet klopte, de motor liep uiterst onregelmatig, water in de brandstof? Opeens werd duidelijk dat we meer ruimte in de kuip hadden dan normaal tijdens de wedstrijd. De telling eindigde op 5, Marco vergeten. Was even naar het sanitair, stond nog op de kant. Opgehaald en toch op tijd gestart.

Prachtig maar traag eerste rak. Bij de beneden boei samen met klasse III boten. Alles goed gemaakt richting bovenboei tot de wind op was. De laatste 50 meter wilde niet meer lukken. Mooi op tijd afgeblazen! Dat krijg je van die stoere verhalen over storm en ongelukken in het blad Zeilen. Heerlijke dag overigens. De eerste bruintinten zitten weer op de bleke gezichten.

IJsvogel in de lift

Zeezeilen is een merkwaardige hobby. Koud, klam, katterig en kostbaar. Wedstrijdzeilen in de winter vormt hiervan de overtreffende trap. Maar soms heb je zo’n dag… fantastisch. Zo’n 20-25 knoop wind, zon, knobbelige zee en een geweldige bemanning.

Met kunstenaar Marco aan het roer zwalken we minder dan schipper op het spinakkerrak. Sander ‘Nova-Yachting’ zorgde voor de boottrim en veel relaties voor het nodige dode gewicht aan de hoge kant. Voor vertrek constateerde Sander somber dat we 1000 kilo teveel meetorsen richting de bovenwindse boei. Een echte wedstrijdschipper haalt zijn schip helemaal leeg. En dat is bij IJsvogel niet helemaal het geval. Kwestie van balans tussen optimale wedstrijdprestaties en ruzie thuis in verband met beperkte kelderruimte.

De eerste start lagen we gelijk aan kop van het groepje schippers dat perse bij het startschip de lijn over wilde. Toen schipper voor zich keek lagen Happy en Escxape gelijk een paar honderd meter voor. De pinstart was veel voordeliger. In ruim 57 minuten 2 rondjes afgelegd. Een minuut voor Stampede, dus uiteindelijk zeer tevreden.

De 2e manche beter gestart en nek aan nek gevaren met Stampede. De grotere golven maakten het lastig IJsvogel op snelheid te houden. Het spirak liep weer fantastisch. Bijna 12 knoop in de snelste surfen. Altijd gedacht dat Maxi’s vooral aan de wind snel zijn. Onder spi vliegen ze pas echt. Misschien toch nog eens wat kilo’s van boord halen.

Het laatste spirak met de kleine (85m2) spi gevaren. Daarmee bleven we ruim 30 seconden achter Escxape en 5 achter Stampede. Aangezien Happy uit de vaart genomen was, eindigde IJsvogel voor het eerst op een derde plaats. Met 5 overall de winter in, niet slecht. Antares staat nog op 4. Bert Beij (Unilever) en Teo Wams (Natuurmonumenten) straalden of ze een week vakantie achter de rug hadden. Resultaat van 4,5 uur IJspegelen.

Bijzondere wedstrijd (26 november 2006)

Het mag wel een beetje waaien voor IJsvogel. De vooruitzichten waren zo rond een knoop of 15. Een frisse 4 of matige 5. Zuidenwind, dus vlakke zee, zon, droog en een aangename temperatuur. Kortom ideaal. De wind zat ergens tussen 20 en 30 knoop. Een stuk meer, maar niet bijzonder. Dat was wel de schade die veel schepen opliepen. Twee masten eraf, een stuk of tien spi’s aan barrels. Enkele aanvaringen. Zelfs Stampede ging al spinakerend op hol. Na de wedstrijd was er op elk schip wel wat te repareren. IJsvogel besloot de spits af te bijten en de eerste schade voor haar rekening te nemen. Schipper koos voor een indring start. Alles liep perfect. Met een knoop of 7 stormden we op de voorste schepen af. Tenminste dat zag de Jutter toen ze naar achteren keken. Volgens IJsvogel liep alles naar wens totdat de kopgroep loefde en bijna stil viel. Schipper had keus tussen Jutter en de kont van het startschip en kwam helaas net 10 centimeter te kort. Een kras in de kop van IJsvogel, de stuurboord hekrailing van Jutter gelift. Miech nam het sportief op. Strafrondje gedraaid en 9e geworden. Gespinakerd met een kleine spi (verstandig!) en de boei fors overzeild (stom!). De tweede manche nam de wind nog wat verder toe. Met het stijgen van het aantal uitvallers kreeg IJsvogel er weer zin in. Een rif bleek snelheidsverhogend. De laatste 2 rondes niet gespinakerd. Gezien de avonturen van Stampede, Antares en tal van andere schepen geen slecht idee. Derde gecorrigeerd op tijd. IJsvogel kreeg zowaar een 4e plaats toebedeeld, zowaar weer eens voor Twister. In totaal staan we nu op 8, dus 2 plaatsen omhoog. Blijft over de verbazing over de schades. De Maxi gaf verder geen krimp, maar als er bij deze wind en vrij rustige zee al zoveel materiaal kapot gaat… Resteert het genot van een geweldige wedstrijddag.

Deining (5 november 2006)

Golfhoogtes zijn lastig in te schatten. En foto’s geven nooit een goede weergave van wat er nu echt aan de hand is. Vaak heb ik onder stevige omstandigheden gevaren en daar een foto van gemaakt. Thuisgekomen snap je niet waar je je druk over gemaakt hebt. “Woeste” golven zijn vriendelijke golfjes geworden. De IJspegelsite laat spectaculaire foto’s zien van de race van 29 oktober. Er stond dan ook een stevige deining. De start werd uitgesteld omdat de rubberboot door de golven ‘gelanceerd’ werd. Om 12:30 uur een parkoers langs de vaste tonnen gevaren. Hans Gortworst was in de overtuiging dat de start nog wat later plaatsvond. Dus als laatste van de vloot een inhaalrace gevaren. IJsvogel in zijn element. Een rif in het grootzeil gaf winst in het eerste rak, maar kostte ons weer tijd in rak 2. Regelmatig dook IJsvogel met haar kop in een extra formaat bult. De bemanning spoelde net niet van de loefzijde, maar alles en iedereen was doorweekt. Gelukkig is de zee nog warm. Met de spi op een kleine 12 knopen gehaald. Kijk daar doe je het voor. Op de finishlijn nog uit het roer gelopen (zie foto). Schipper zat aan de lijschoot, en liet hem even niet los. Spectaculair. Uiteindelijk zo’n 9 boten ingehaald, als 7e over de finish en 10e op handicap. Dat is ook onze plaats in het totaalklassement.

Gebutste Gerrit (15 okober 2006)

Een knoop of 15 Oostenwind. Een beloofde zon die pas doorbrak toen de bemanning van de IJsvogel al van de borrel zat te genieten. Weerman Gerrit, Geoplan directeur Hans, KPMG-er Lex, en onderwijzer Joop met collega’s waren weer een ervaring rijker. Tijdens het oefenen voor de start ging de spinaker in zandloper model. Tijdens de wedstrijd maar even zonder spi gevaren. Jammer, een 11e plek als resultaat. Achter concurrenten Twister, Jutter en Antares, maar voor Maxime en de Making Waves. Conclusie: die spi moet erop, dan waren we ongeveer 5 plekken hoger gekomen. Een topstart en een start die net even te top was. Het gevolg was een strafrondje in de 2e manche. En weer geleerd op winddraaiingen te letten. Een graad of 20 draaide de Oostenwind makkelijk. Als je dan klapt verdien je punten. Iets voor de volgende keer. Gerrit is ook een ervaring rijker. De giek is gemaakt van hard aluminium en de schipper slingert op voor-de-windse koersen. Nadat we hadden geconstateerd dat Gerrit niets mankeerde, behalve dan die enorme bult, vond de bemanning het spijtig dat hij ’s avonds niet op hoefde te treden. Waren we bijna toch weer een beetje op tv geweest.

IJsvogel in het journaal (1 oktober 2006)

Zondag een tochtje met een onervaren crew. Simon de Jong van De Rotterdamsche. om mee te sturen. Gerrit Hiemstra voor het weer en om eens kennis te maken met zeilen op de Noordzee. Ook voor een drietal collega’s van het werk was dit hun maiden trip. Het was spannend weer. De vooruitzichten waren vrij slecht. Uitschieters tot 40 knoop (8 Bft) mogelijk. Aflasten of niet? Je kunt mensen niet – van ver – voor niets laten komen. Gegokt dat het met de wind in een gunstige hoek net zou kunnen. Duidelijk was dat de warme septembermaand plaats ging maken voor een onstuimige oktoberweek. Maar wanneer zou het front aantrekken? Ongeveer dus toen wij afvoeren. Gerrit dolblij. Een volledige frontpassage inclusief het ontstaan van buien in de koude zone werd op beeld vastgelegd.

’s Avonds in het weerpraatje op het 8 uur journaal was nog net de hekrailing van IJsvogel zichtbaar. En prachtige wolken. Het woei flink aan de kust zei Marjon de Hond. En inderdaad. Twee keer gereefd ploegde IJsvogel door de nog vrij vlakke zee. Indrukwekkend. Beetje water over, beetje zeeziek, even 30 knoop wind en droog! Knalblauw met witte bloemkoolwolken. Schoonheid om de hoek en veel geleerd over het weer.