17 februari – een beetje winter

Het was koud. Een kraakheldere lucht, bevroren autoramen en een zacht, maar ijzig briesje. IJsvogel lag onder een dunne laag rijp te wachten op de volgende wedstrijd. We hadden weer eens een verse ploeg. Naast oudgedienden Hans Gortworst (Geoplan) en Lex van Drunen: Teo Wams (Natuurmonumenten), S&P-er Loek, bouwkundige Rik en tandarts Kees die we gaan opleiden tot voordekker. We hadden geluk met het afblazen van de eerste start. Na een minuut of 10 was het, door stroom en zwakke wind, nog steeds niet gelukt de startlijn te passeren. Wel hadden we al heel wat schepen ingehaald, maar over die lijn… In dat uurtje uitstel had de nieuwe crew de gelegenheid de genaker uit te proberen. Bleek later erg handig te zijn. De start van de eerste manche verliep goed. Een uiterst licht windje, te weinig voor ons bescheiden fokje en vlakke rolgrootzeil. Toch konden we de vloot aardig bijbenen, aan de rompvorm ligt het niet. Tot onze vreugde kwamen we in de tweede ronde Antares halverwege de baan weer tegen. Pakweg een mijltje achter. IJsvogel kon in één ruk naar de down-wind reachen. Alleen hadden we voor mijn gevoel niet het juiste windbaantje te pakken. We bleven wat lang plakken in het windgat bij de bovenwindse boei. Toch nog als derde over de finish vóór de meeste concurrenten. De tweede race liep lekkerder. Wat meer wind, betere start en een goede boothandling. Als tweede rond de bovenwindse boei. Toen iets teveel de zee op. Want dichter bij de kust liep een viertal schepen in privébries ons spinakerend voorbij. 5e Overall, achter Happy, maar voor de zeilschool (Matchless) en Antares. Een heerlijke borrel in winterzon na, we zijn weer tevreden.