Alweer voorbij

Het laatste verslag van de IJspegelwedstrijden is traditioneel afgesloten met de baggercup; een teamwedstrijd voor 3 boten.

2009 was tot nu toe geen best IJsvogeljaar. De laatste IJspegel werd afgesloten met 2 plaatsen ver in de achterhoede. Op de fotoserie is mooi te zien dat we (weer) problemen hadden met de genaker. Het waaide aardig, forse golven, dan blijkt die 120 m2 een hele lap te zijn. De eerste manche waren we prachtig weg over stuurboord en voorin bij de bovenboei. Na wat geklungel met het hijsen van onze reclamelap belanden we vanzelf achterin. Met Bas en Joost (zee)ziek, hadden we wat weinig handjes.

De tweede manche verliep uitstekend. Mooi voorin bij de bovenboei, genaker op en neer en als één van de eerste boten terug richting startschip. Ruim op tijd om te strijken tot Job (Shell) de clutch opengooide en dacht dat hij hem wel op de hand kon houden. Dat werd dus makreel vissen. Genaker in een ruk omlaag, te water en onder de boot. Het was onduidelijk waar hij vast zat. Schipper was al in gedachten bij de reddingsboot met de moeilijke naam. De spi zat rond de saildrive of rond het roer. Op de foto’s is mooi te zien hoe de bemanning van de IJsvogel gedurende 15 minuten aan het vissen is om hem (in delen) weer boven water te krijgen. Uiteindelijk ’t lijk doorgesneden en de spi bij de prijsuitreiking zo snel mogelijk (en ongezien) aan Marten Baas (Hagoort) gegeven.

Ondanks onze vispartij waren er op de finishlijn nog 3 boten achter ons. Het had zo’n mooie race kunnen zijn. Alhoewel, Joost en Bas waren vooral blij met de vaste wal onder de voeten.

De baggercup hebben we recreatief afgerond. Steeds 2 tot 4 knoopjes snelheid, een lichte bries en zonder schade 30 seconden voor het finishsignaal over de lijn.
Gelapt door enkele boten, maar ja. Wij zijn weer geheel bijgebruind. De afterparty was gezellig. Ons team was derde, dank aan de Lucifer en Flash Point. Haring, champagne, bitterballen en een bleek zonnetje. Kortom, volgend jaar meer (en beter!).