Het team groeit

Het was een goed besluit. Een maand geleden heb ik zoals gemeld een oproep op de IJspegelsite geplaatst. De traditionele ploeg ‘ouwe –trouwen’ begon wat te eroderen. Veel wisselingen en langzaamaan ook wel wat weinig competatief. IJsvogel begon steeds verder achterop te raken. Ons finest hour werd steeds meer richting borreltijd verschoven. In de onvolprezen gentlemen’s kajuit die IJsvogel nu eenmaal rijk is.

De roep op de site leverde tal van reacties uit het hele land. ‘Hij wordt goed bezocht Ton.’ Daar een nieuwe ploeg uit samengesteld van vriendelijke figuren. Variërend van 16 tot 65.

Natuurlijk hoopten we op een paar wedstrijden met rustig weer om aan elkaar en de boot te wennen. Helaas, ook zondag was er weinig tijd om fouten te maken. De ploegindeling begint overigens aardig vorm te krijgen. Twee jonkies op het voordek, de oudjes aan de lieren, in de kuip en achter het roer. Duidelijk bleek weer eens, als ieder nou maar gewoon zijn taak doet en zich daarop concentreert, dan loopt alles het best. In het verleden kende IJsvogel wel eens zes schippers en vrolijk democratische sessies. Dat bleek niet bevorderlijk voor een hoge notering.

Zondag blies het rond 20 knoop, wat harder in de vlagen. Bij de start de concurrentie een minuutje voorsprong gegeven. Wel in volle vaart over de startlijn. In de eerste ronde kregen we de boot nog niet helemaal aan het lopen. Ondanks ons kleine grootzeil liepen we toch regelmatig uit het roer. Wel als één van de eersten bij de benedenboei. Daar raakten we bekneld achter twee wanhopig knijpende jachten, die bijna stilliggend de boei probeerden te bezeilen en Antares die weer eens prettig langszij kwam. Gelukkig geen schade maar wel op de boei gezet en een strafronde gedraaid. Uiteindelijk als 7e binnen, goed voor een 13e plek op handicap. Nou ja, goed…

De tweede wedstrijd waren we iets te ver van het startschip afgedwaald. Die start koste ons vooral door de stroom zeker drie minuten. Maar langzaam maar zeker begonnen we IJsvogel aan het lopen te krijgen. Ingereefd grootzeil, lekker vlak en ‘t fokje bijna verticaal geschoten en de traveller zodanig aangepast dat we er nu continue de druk mee kunnen regelen. Bij de benedenboei hadden we die drie minuten ruim goed gemaakt, de boot liep als een speer en eindelijk ook hoog! Toen schipper even de kajuit in blikte waren enkele laden met inhoud en al op de bodem van de kajuit beland. Honderd suikerklonten bijeengeraapt en zo nog wat acties om de ergste puinhoop te cleanen en verdere schade te voorkomen. Het blijft een gentlemen’s cruiser, niet waar? Ergens ging er toen buiten wat mis. Verkeerde inschatting van de stroom, boei gemist, Hans (65) behoorlijk geblesseerd en enkele onduidelijke slagen. Kortom, de concurrentie pakte ons bij die boei. Toch nog als 4e over de finish en dat zonder genaker! Dus 8e op handicap. Kortom, de leercurve is stijl. We beginnen op gang te komen. Na afloop in de kajuit de wedstrijd nabesproken. Volgende keer gaan we weer naar de prijsuitreiking. O ja, heerlijk gevaren, wedstrijdcommissie bedankt!!