Balen bij mooi weer

De zondag midden in december is altijd lastig om over een complete bemanning te beschikken. Iedereen is druk, zakelijk en privé. Nog even een eindsprintje tot het einde van het jaar.

Voordekker Kees sms’te ’s nachts dat hij nog in Groningen bij zijn jaarclub zat. Crispijn, onze niet onverdienstelijke man aan de grootschoot belde om ‘s ochtends 9 uur: ‘Ik zit op de fiets met nieuwe zeillaarzen aan, maar ik draai nu om, zo ziek ben ik.’ Lex (piano) was aan het oefenen voor de Sydney Hobart Race, dus zat ook wat uit de buurt.

Bleef over met een clubje van 7 man, waaronder Hans die zijn armen niet mocht gebruiken. En nog gebukt ging onder het feit dat hij voor het eerst €700,- AOW had gekregen.

Maar het was prachtig weer, zo’n 10-15 knoop en vrij vlakke zee. Kortom, ideale IJsvogel omstandigheden.
Voor de start nog even de genaker gezet. En dat bleek niet overbodig. De slag zat er nog niet helemaal in. Goed gestart en lekker hard hoog aan de wind richting beneden boei. We zaten weer ergens bij de eerste drie.

Helaas duurde het vervolgens een eeuwigheid voor de genaker stond. Na het gijpen had ‘ie bovendien ineens een heel andere vorm. Kortom, bij de bovenboei was zelfs de Nada weer aanwezig. Aan de winds nog wat goed gemaakt en het tweede voor de windse rak iets minder beroerd gevaren. Tussen Antares en Blondie geëindigd.

De tweede wedstrijd weer mooi gestart en vrij lang over bakboord de zeeslag gemaakt. Huib van Leeuwen (als schipper aan boord) richtte een ton te hoog. Als laatste de slag richting land gemaakt, vrij ruim dus ca. 50º aan de wind met boven de 8 knoop ware snelheid. IJsvogel spoot ervandoor. Dankzij de extra meters hadden we de meeste boten weer te pakken. De spirit begon er weer aardig in te komen.

Helaas, het duurde ongeveer 10 minuten voor de genaker stond. Bij het gijpen kwam deze ook nog te water. De laatste keer dat dit gebeurde zat ‘ie om de saildrive. Deze keer kregen we hem zonder scheuren (nou ja, een klein gaatje) weer aan boord.

Verder bleef het een herhaling van zetten. Aan de wind weer wat goed gemaakt en na nog een zandloper in de achterhoede geëindigd. Op de terugweg naar de haven nog even een mooi ruim koersje gevaren, zo rond 9 knoop, maar ja toen was de race…..

Bij het invaren van de box nog wat gestunteld. Hetgeen stuurvrouw van de Lucifer tot de opmerking verleidde ‘en dan zeggen ze dat vrouwen niet kunnen parkeren’. Kortom, het was weer een stralende zeildag, over 6 weken gaan we nog harder.

P.S. De volgende ochtend de uitslag bekeken. Twee keer 17e, oi, oi!