Hoe diep kan je zinken

IJsvogel lag zondag in topconditie klaar voor de wedstrijd. Bas meldde per sms dat zijn allergie weer opspeelde. Insiders hielden het erop dat de vis misschien wel met wat veel wijn was weggespoeld. Ekkie (uit Bonn) en Marco namen zijn plaats over. En Miech zou zich met de tactiek bemoeien.

De wind was iets aan de flauwe kant voor IJsvogels vlakke zeiltjes. Anderzijds was het makkelijk zo om de boothandling goed te doen. Dat liep allemaal gesmeerd. Vrij goede eerste start, goede en snelle manoeuvres, en de genaker stond snel. De stroom hielp zelfs een beetje onze omweg (genaker) te verminderen. Dus waar die 15e plaats vandaan kwam…We begrepen er niets van. De 2e manche werden we bij de start gehinderd door Blue Fin. Deze drong zich tussen startschip en IJsvogel. Goed dat Hans Gortworst zijn benen introk, anders waren deze er beslist af geweest. IJsvogel kreeg een kleine tik uitgedeeld. Protest aangeroepen en de vlag gehesen. De bemanning van de IJsvogel was deze keer net wat minder scherp. Eén rak geëxperimenteerd met een bollere stand van de fok. Kostte gelijk 300 meter. Het was ook lastig de goede windbanen te vinden. We kwamen duidelijk power te kort. Al met al een 17e en laatste plaats. Weliswaar hadden we nog een boot of drie achter ons, maar op handicap… In de haven het protest maar laten zitten, 17e of 16e ‘what’s the difference’. Binnenkort Charles maar eens vragen het onderwaterschip schoon te maken. Misschien dat hij de oorzaak vindt. De volgende keer gaan we ook wat meer rekening houden met de stroom. Die stuurboordslagen leidden inderdaad naar Hoek van Holland. Wel lekker gevaren trouwens!