Uitgewaaid

Na de vorige wedstrijd was de IJsvogel afgemeerd in de nieuwe passanten kom. Met dank aan de bemanning van de Scheveningse reddingboot. Die waren overigens niet helemaal blij met de literaire bijdrage van de schipper van IJsvogel. Daarmee hadden ze wel een punt. Onvermeld bleef dat ze binnen enkele minuten ter plaatse waren en de boot schadevrij afmeerden. En dat ze langszij vastmaken omdat de combinatie dan beter bestuurbaar is. En dat was nou juist het probleem van de IJsvogel. Ok mensen…punt gemaakt, bedankt.

Vanwege het vastzittende roer moest IJsvogel vervolgens op het droge van de importeur. De tocht – 200 meter – naar de kraan werd uitgevoerd toen het nog net niet waaide. Binnen een minuut zette een fikse vlaag boot en begeleidende rubberboot tegen de kade. Een kras van één meter doorboordde de bakboord IJsvogel en de boegspriet wees een andere kant op. Uiteindelijk bleek het zo hard te waaien dat er niet gekraand werd en kon het roer ook in het water gefixed worden. De beveiliging van het roer zit nu ingeboord en gelocktite. Ook de motor doet het weer. Die was, door de helling, uit zijn brandstof gelopen. Onthouden dus, tank half vol is bijna leeg.

Zaterdags heeft schipper de schade opgenomen en voor straf de boot helemaal schoongemaakt. Geen punt in de stralende winterzon. Jeroen van Veen heeft de kras voorlopig cosmetisch hersteld. En in de middag, toen schipper een voetbal elftal moest coachen, heeft hij met een mix van fors geweld en subtiele tikjes de spriet gerecht. Zodanig dat een passant opmerkte: ‘toch maar een nieuwe opgezet?’
IJsvogel was dus klaar voor de zondagse race. Vol grootzeil en kleine fok deze keer. Zeven fanatieke zeilers aanboord, waarvan voordekker Kees een wat wonderlijk ‘zeiljack’ aan had. Die heeft dan ook fors kou geleden.

De start was matig, maar als één van de eersten bij de bovenboei. Iets te hoog waardoor we hem niet meer konden ronden. Strafrondje gedraaid en achter de meute aangezeild. De lichte genaker bij, mooie snelheid. Bij het tweede aan-de-windse rak bleek de spival achter de boot te waaien. Die kregen we bij de finish weer te pakken.

De tweede start was briljant. Helaas stak de net gerepareerde boegspriet net iets te vroeg over de startlijn. Het ging om een centimeter of 50, dus als hij nog krom geweest was…

Na een herstart vrij goed gezeild. De vrije wind in. Zonder genaker met loef-staand fokje. De groot schootuitvoering –german sheetsysteem- eindelijk goed onder de knie. Job Hottentot, ons nieuwe onverwoestbare bemanningslid, had even daarvoor mogen ervaren hoe hard zo’n schoot overkomt. Dat doen we dus voortaan anders. Stevige bries en lekkere snelheid. Met een 15e en 11e plaats het totaal weer wat omlaag gehaald. We staan nu 12e overall, dat moet veel beter kunnen. Revanche op 1 maart. IJsvogel is er weer klaar voor.

PS. De column is wat laat door de gezellige after-sail in Raar, waarbij niet op een glas gekeken wordt, waardoor er in het begin van de week de nodige achterstand ingehaald moest worden.