North Sea Regatta 2008

4 mei 2008 – vier navigatoren

De North Sea Race zit er weer op. Na minstens 180 mijl 26e(!!) overall, slechts zes boten waren nog langzamer. Resultaat van twee navigatiefoutjes die ons minstens 2,5 uur gekost hebben. De start voor ‘Harwich Harbour’ verliep tumultueus voor ons. De hoofdaccu bleek volledig leeg, dus varen met draaiende motor. Voor de Checkmate van Peter de Ridders, die bijna in tweeën gevaren werd door een al te enthousiaste Engelsman. IJsvogel kwam slecht op gang. De Zuidoosten wind was met een knoopje of 7 te licht voor onze vlakke zeilen. Het gemis van een lichtweer genua werd al snel duidelijk. Na een verkeerde slag zaten we na twee uur in de achterhoede van het veld dat na ons gestart was. Na het ronden van de Back Deep boei nog even vastgezeten. ‘Midden’ op zee lagen we in één keer stil. Het modderbankje bleek wat te zijn verschoven, maar onze koers was ook wat listig. In de start van het peloton naar het zuiden de South Galloper gerond waarna de lange weg omhoog kon beginnen. Met genaker op richting Outer Gabbard met een zwakke bries.

Traditiegetrouw kwamen we tegen het vallen van de avond goed op dreef. Met stroom tegen duurde het eindeloos voor we bij Smith’s Knoll waren. Lex en Marco hadden daar geen enkel probleem mee. Vol enthousiasme wisten ze elk vlaagje te vangen en in snelheid om te zetten. In de nacht weer tientallen boten ingehaald. De heren waren graag bereid hun wacht uit te breiden (geen slaap!) als ze maar door konden spelen. De heldere hemel bood zicht op een indrukwekkende hoeveelheid sterren. Tal van vallende exemplaren waren uiterst duidelijk waarneembaar. Na het ronden van Smith’s Knoll kon om 04.30 uur eindelijk de overtocht naar Nederland beginnen. Zo’n 60 mijl in een blabberwindje van een knoop of 5-6. Aan de wind, dus moeizaam op weg te midden van de andere schepen. So far redelijk goed.

Bij het aanbreken van de prachtige dag begonnen Bas, Eck en Marco zich met de navigatie van Miech te bemoeien. We zouden te hoog bij IJmuiden aankomen. Moesten we dat nu of straks compenseren? Een slag in de Zuid? Nog één? …. Antares en Blondie besloten vooral Oost te gaan. De vier navigatietoren van IJsvogel kozen na een verhit democratisch debat voor Zuid. Als enige boot. Zo’n uur of 14 later eindigde IJsvogel een mijl of vier onder de boei bij IJmuiden die we moesten ronden. Die moesten we dus kruisend en tegenstrooms terugvaren. Daarmee zo’n 2-3 uur tijd verspeeld.

De wedstrijdmentaliteit werd al snel ingeruild voor een sportieve tourspirit. Dus toost met paling van Miech, soep en hapjes, een poging de boot zichzelf te laten sturen met vastzet roer, etc. Het mooie weer en de langere duur van de tocht trokken hun sporen. Na een snel rakje langs de kust naderden we om 23.45 uur de finish. Met nog twee mijl te gaan viel de wind bijna compleet weg, de stroom dreigde ons langs Scheveningen te zetten. Drie kwartier geconcentreerd sturen en vlaagjes pikken werden beloond met een fluit vanaf het finishschip. Na 36 uur, 50 minuten en 30 seconden zat het erop. Een schitterende tocht, weer schadevrij gevaren en een gezonde kleur rijker. Zondag IJsvogel uitgesopt en de maten uitgezwaaid. Allen een indringende ervaring rijker, een goede ploeg, een fantastische race!!

North Sea Regatta website