|
The Hague Regatta24 juni 2011 Voor de tweede keer organiseerde Jean-Paul Malherbe, de projectontwikkelaar van de Scheveningse haven, de ‘The Hague Regatta’. Een perfect georganiseerd kleinschalig zeilfestijn, vooral bestemd voor relaties. Deze worden ingedeeld op boten van veelal Scheveningse jachtzeilers. Vorig jaar kreeg IJsvogel een groep makelaars toebedeeld die kennelijk bang waren dat er geen vocht genoeg was op zee. Voor een tochtje van een uur of vier sleepten ze genoeg bier aan boord voor de hele zomer. Twee bakskisten gingen vol met blikjes en snacks. Tijdens de winterwedstrijden hebben we de laatste restanten verorberd. Deze keer had de ploeg van JP een wel heel vrolijke crew bijeengesprokkeld. Een binnenhuisarchitecte, mensen uit het vastgoed en de geluidstechniek. Geen ervaren zeilers, maar een jonge groep enthousiastelingen met watergevoel. Aangevuld met collegazeiler Miech Pronk die op de hem kenmerkende rustige wijze de zeilhandling coördineerde. IJsvogel was net op tijd weer beschikbaar voor de The Hague Regatta. De aluminium roerkoning bleek te worden opgevreten door lekstromen in de Scheveningse haven. Daardoor blokkeerde het lager en dus het roer. Erg onhandig in een druk wedstrijdveld. Dankzij de gouden handen van Jeroen van Veen stuurde IJsvogel vrijdags weer als een zonnetje. Windfinder, mijn handige app op de iPhone, gaf al dagen aan dat het mooi zeilweer zou worden. Op de een of andere manier waren de andere weervoorspellers het er over eens dat het een druilerige dag zou worden. Zoals vaker had Windfinder gelijk. Een stralende dag met een bries van een knoop of 12. De wedstrijden verliepen redelijk standaard. Up en down, ca 1,2 mijl. Een carbon Swan 45 is voor IJsvogel niet bij te houden, maar voor de rest van de boten is hij niet benauwd. Natuurlijk moest buurman Marc Kraan even laten zien hoe snel zijn fors grotere Havenstate (ex Blauwhoed) kan zeilen. Hij slaagde er in continue in de weg te liggen. Bij de start was het grijze gevaarte nergens te bekennen, maar dan zo halverwege de wedstrijd werd er door de bemanning naar achteren gewezen om naderend onheil aan te duiden. Schipper merkte dan dat eerst de wind wegviel, IJsvogel spontaan ging gijpen en meer van dat soort ongein. Toch kennelijk goed gevaren, IJsvogel werd gecorrigeerd voor handicap eerste over twee manches. De dame die een uurtje eerder vanwege zeeziekte dringend een puts nodig had, was bij het uitreiken van de fles geheel hersteld. Alsof het dagelijkse routine was vloog de champagne in het rond. JP houdt niet van half werk, dus schipper bezit nu een beker van serieus formaat. Leuk voor de familie, die gewend was aan jaren van andere klasseringen. Wij telden altijd van achteren… De The Hague Regatta heeft het in zich om door te groeien naar een nog wat groter event. Onder voorwaarde dat de gezelligheid en de ‘quality’ behouden blijven. Met topkok Paul van Waarden, de expressobar, het zeilershome en boten van vooral jachtclub Scheveningen. Kortom een topdag… op de terugweg de auto maar laten staan. Marcel Schuttelaar |
|
