Acceptatie van megastallen

Dinsdag was op het 8 uur journaal een demonstratie van inwoners uit Grubbenvorst te zien. Samen met Milieudefensie demonstreerden ze tegen de komst van een megastal nabij het dorp. Milieudefensie wees op gezondheidsrisico’s voor de mens en bewoners gaven aan voor hun kinderen geen megastal in hun achtertuin te willen.

Vier adviesorganisatie hebben gisteren ook hun rapporten over megabedrijven in de intensieve veehouderij uitgebracht. Het RIVM, Milieu- en Natuurplanbureau, de Raad voor Dieraangelegenheden en de Raad voor het Landelijk Gebied concludeerden dat deze bedrijven voor de dieren en voor het landelijke milieu beter zijn dan evenveel beesten in meer kleinere bedrijven. Maar in de directe omgeving van een megabedrijf kan de milieuoverlast door geur, fijn stof en ammoniakdepositie hoger zijn.

Wereldwijd is de trend in de veeteelt dat bedrijven moeten groeien om winstgevend te kunnen blijven. Efficiëntere vleesproductie met betere technieken leidt op deze wijze tot minder milieuoverlast. Zo kunnen we het vlees betaalbaar houden en is de productie vanuit diervriendelijkheid en milieuoogpunt acceptabel. Dat bewoners hierbij een NIMBY (Not In My Back Yard) gedrag vertonen is begrijpelijk. Ik denk dat dit aantoont dat de aanvragers meer hadden moeten investeren in overleg met de plaatselijke gemeenschap.

Dat een milieuorganisatie om gezondheidsredenen tegen deze ontwikkeling is vind ik verrassend. Juist nu overal positieve effecten voor de dieren en het milieu te realiseren zijn, zou ik draagvlak van deze partij verwachten. De megabedrijven zijn veilig als aan de gestelde randvoorwaarden wordt voldaan. Dit bedrijf is op zich een goed voorbeeld van een verbeterde productiewijze met korte lijnen tussen de verschillende ketenpartijen. Wel is het de vraag of bedrijven van deze omvang met het eraan gerelateerd verkeer plaats hoort in het platte land. Past de opvang niet beter bij een industrieterrein met haar infrastructuur?

Léon Jansen is senior adviseur bij Schuttelaar & Partners