BNN: van PR tot actieAls bèta-man probeer ik acties te funderen met een grondige analyse. Eerst de feiten boven water, dan deze in de juiste volgorde zetten en vervolgens wijst de logica vanzelf de noodzakelijke acties aan. Veel problemen kun je op deze wijze succesvol oplossen. Ik doe niet anders. Maar voor sommige vraagstukken werkt dit niet. Die zijn schier onoplosbaar, van welke kant je er ook tegenaan kijkt. BNN had dat goed begrepen. Er wordt al tientallen jaren gepraat over een tekort aan nierdonoren. Een ingewikkeld vraagstuk. Enerzijds geldt de persoonlijke autonomie over het lichaam. Ook na de dood. Niemand mag gedwongen worden onvrijwillig mee te moeten werken aan het afstaan van organen of aan het meewerken aan wetenschappelijk onderzoek. Anderzijds is nierdialyse, zeker na verloop van jaren, geen feest. Het is onvoorstelbaar dat meer dan duizend mensen jaren op een wachtlijst staan en dat die lijst steeds langer wordt. De politiek bespreekt het thema met regelmaat, maar de medewerking van de burger wordt eerder minder dan meer. Dat zijn natuurlijk de echte schandalen; de burger die het koud laat zolang het hemzelf niet betreft. En de politiek die op dit onderwerp enkel achterwaarts heeft geboerd. Grappig dat dezelfde politiek (Atsma, CDA) als eerste kwaad reageerde op de mediastunt van BNN. De wedstrijd met als inzet een donornier. Volgens BNN voorzitter Laurens Drillich ging het persbericht over ‘de grote donorshow’ vrijdag 25 mei uit. De enige die reageerde was 1 AD journalist die tegelijk Joop Atsma citeerde. Gelijk even gebeld kennelijk voor een stevig statement. Het pinksterweekend gebeurde er hoegenaamd niets. “Romantische ideeën over wakkere journalisten, vergeet het maar”, aldus Drillich in zijn weeklog (Volkskrant, 2 juni). Dinsdag begint de journalistieke kermis te draaien, en hoe: “Ze zijn wakker! Hun vakantie zit erop! Ze volgen het nieuws weer! Ze melden zich – toch 4 dagen na het persbericht – massaal.” Het vervolg is bekend. Voor media over de gehele wereld was dit een topitem. Vernietigende commentaren over het gebrek aan ethisch besef bij de programmamakers van ‘de grote donorshow’. Ik besloot helaas het langs me heen te laten gaan en vooral niet te kijken. Geen zin bij te dragen aan het succes van ranzige mediaproducties. En had daar ‘s avonds gelijk enorme spijt van. Knappe stunt, geweldige actie. Het grappige is dat de media elkaar ervan overtuigden dat deze show geen fake zou zijn. Iedereen (CNN, BBC,…) was er, zij kwamen vast niet voor niets, dus.. Nu weer even het bèta denken. Door de show is er volop aandacht voor het donorprobleem. Iedereen weet nu dat we dit vraagstuk niet nog tien jaar mogen laten voortsukkelen. Dus waar is het plan om aandacht en verontwaardiging om te zetten in daden? Politici en bestuurders die door de show te kijk zijn gezet moeten over de schaamtedrempel heen stappen en tot actie overgaan. Kortom, iedereen wordt automatisch donor, tenzij je aangeeft dat niet te willen. Ben benieuwd of BNN genoeg energie heeft voor dit stuk van het plan. Op deze wijze PR creëren is geweldig knap, PR omzetten in concrete actie is briljant. Marcel Schuttelaar |
