Boerenverstand

In 1995, precies 10 jaar geleden, zijn we begonnen. Een kantoor voor maatschappelijke communicatie. Het stimuleren van de dialoog tussen partijen. Anticiperen op nieuwe trends, innoveren. Polderen, met nauw oog voor de feiten. Wat zijn de meningen en dan terug naar wat is er echt aan de hand. Wij kozen voor levende materie; mens, dier en plant en richtten ons op duurzaamheid en gezondheid. Ons werkveld, daar waar we geworteld zijn. Daar waar onze passie ligt. Dat lijkt een beetje tegentijds, zoals de affaire Veerman vorige week illustreerde.

Iemand, interessant om eens uit te zoeken wie, mag hem niet. Of is verbolgen over het EU landbouwbeleid. Of vindt dat het hele ministerie op moet rotten. Dus, issue gecreëerd. Een meter documenten verzameld en zie daar, een verkeerde handtekening ontdekt. Uitgelezen kans voor de Kamer om zich met pijnlijke nauwkeurigheid op smeuïge details te richten. Hoezo sturen op hoofdlijnen? Er lijken dwingender zaken in het landbouwbeleid te zijn.

Over de autoradio klonk Duyvendak, vroeger agenderend en glorerend over de kwestie Schiphol. Nu weggezonken in oppositiedetails. “U praat dus nooit met uw zonen of met de beheerder van uw bedrijf over…?” Hopeloos. Natuurlijk wordt er gepraat. Het mismanagement van Katrina werd naar de achtergrond gedrongen. De repliek van Veerman was live te volgen. Integer en doorwrocht. Beheerst en met humor. In een zaak die over privé gaat is dat bijzonder knap.

Als gepassioneerd landbouwer vragen ze je minister te worden. Het beheer kun je onderbrengen, maar het hart blijft bij het land. Dat overstijgt fascinatie voor een gecreëerd issue. “Waarom heeft u uw bedrijven niet gewoon verkocht voor u minister werd?” vroeg een BNR journalist, erg overtuigd dat hij een goede uitweg gevonden had. “Dan koopt u er straks weer een terug “ Toen viel zelfs Veerman stil.

Marcel Schuttelaar is oprichter en directeur van Schuttelaar & Partners, adviesbureau voor maatschappelijke communicatie dat dit jaar haar tienjarig bestaan viert. www.schuttelaar.nl