Den Haag versus Den Haag

Het kabinet Balkenende koos voor ‘meer werk, minder regels’. Bij binnenkomst van het ministerie van LNV valt het oog meteen op een barometer die aangeeft hoeveel regels zijn afgeschaft. Enkele tientallen procenten, een fors succes. En toch merk je daar als burger of ondernemer weinig van.

Voor de nota ‘kiezen voor landbouw’ mocht ik enkele panelgesprekken met ondernemende ondernemers leiden. Reële mensen, vaak eigenaar van een prachtig bedrijf. Hart voor de landbouwsector en de B.V. Nederland. Zij waren eensgezind in hun bezorgdheid voor de regeldichtheid waar zij dagelijks mee geconfronteerd worden. Na enig doorvragen kwam ik erachter dat zij niet de nationale overheid vreesden, maar Brussel (kaderrichtlijn Water) en vooral en vooreerst de lokale overheden. Gemeenten, provincies, waterschappen, de brandweer, keuringsdiensten, arbeidsinspectie e.a. Gek werden ze ervan. ‘Ik kies vaak maar voor de laagste boete. Van de ene dienst moet ik rechtsaf, de ander vind dat ik links moet inslaan. Je bent sowieso in overtreding’. Het gat wat ontstaat omdat Den Haag zich verstandiger op gaat stellen wordt onmiddellijk door lokale keurvorsten gevuld.

Ik moest aan de panels denken toen mijn buurman ‘over de rooie’ op de borrel kwam. Hij had de rotte houten kozijnen in zijn jaren-30-woning vervangen door energiebesparend kunststof met dubbel glas. Iets wat bij tal van huizen in onze wijk gebeurd is. Een beetje aan Kyoto denken, nietwaar. Een fatsoenlijk profiel, nauwelijks te onderscheiden van het oude hout. Een anonieme klacht leidde tot ferm optreden van een Haags gemeenteambtenaar. Bouw onmiddellijk stil gelegd. Er zou een vergunning voor nodig zijn. De voorzijde van de woning is beschermd. Volgens de van tevoren geraadpleegde website van de gemeente was geen vergunning nodig. De betrokken ambtenaar had daar nog nooit op gekeken. Maar was onvermurwbaar.

Dus bouwtekening gemaakt. Exact dezelfde kozijnen zouden er nu in komen, wel kunststof. De tekeningen gingen naar de schoonheidscommissie. Vanwege een administratieve fout van de gemeente werden ze afgekeurd. Iets met computerprogramma’s. Over twee weken de volgende poging. ‘Is alles nu wel goed voorbereid?’ vroeg buurman aan een andere lokale godheid. Volgens de man was alles in orde, ‘alleen zou het wel afgekeurd worden’. ‘U weet wel, zo’n commissie met architecten enzo. Ze houden gewoon niet van kunststof.’

Buurman is onlangs weer bij me op de borrel geweest. ‘t Huis zit half in de nieuwe kozijnen. Niemand weet hoe het verder moet…

Marcel Schuttelaar