Dromen zonder deadlines

Vorige week haalde de foto van premier Balkenende in de zonneauto Nuna alle kranten. Op het Nationaal Innovatie Event had hij plaatsgenomen in de cockpit van dit voertuig dat onlangs de race in Australië op zijn naam schreef. Eerder die dag had JP de wensbeelden van zijn Innovatieplatform gedeeld met de ruim tweeduizend mensen die naar de toogdag van het platform waren gekomen. Liggend in de Nuna gingen zijn gedachten onwillekeurig terug naar die beelden. Je zag hem dagdromen over Nederland in 2027. “Tegen die tijd moeten we het hebben van een duurzame kenniseconomie.” De beelden leken langzaam in wolkjes aan het hoofd van JP te ontstijgen. “Nederland stoot nauwelijks nog broeikasgassen uit en de lokale luchtverontreiniging zal minimaal zijn, Nederland heeft aantrekkelijke niches gevonden in energie vormen als water, blauwe energie, getijden, zon en biomassa…”
Volgend wolkje. “We gebruiken nauwelijks nog bestrijdingsmiddelen, de kassen zijn een bron van duurzame energie en gezond voedsel heeft topprioriteit.”
“We gaan het zeewater ontzilten zodat zoet water in geen enkele kustplaats schaars is.”
“De Nederlandse chemie is biobased en gebruikt duurzame grondstoffen als afval en algen die in oceanen worden verbouwd.”

De gedachten van JP namen hun eigen loop, de wolkjes verschenen nu als rooksignalen boven de Nuna. “De leidende positie van de Nederlandse bedrijven en kennisinstellingen leidt ertoe dat het voor buitenlandse bedrijven ondenkbaar is om niet een onderzoeksafdeling in Nederland te hebben. Daardoor zal Nederland veel kenniswerkers aantrekken die afkomen op het unieke cluster van bedrijven en kennisinstellingen.”
“Kennis richt zich ook op het aanpakken van (voormalige) maatschappelijke problemen als integratie en criminaliteit.”
“Nederlanders voelen zich met elkaar verbonden in hun trots op deze cultuur van openheid en tolerantie. Ze delen het gevoel inwoner te zijn van een bijzonder land dat laat zien hoe globalisering en aandacht voor de buurman hand in hand kunnen gaan…”

Een klop op het glas van de cockpit bracht JP hardhandig terug op aarde. Eenmaal met beide benen op de grond kwam hij weer bij zijn positieven. Hij realiseerde zich dat al die dromen moeten leiden tot projecten. Projecten met deadlines, met budgetten, met tussentijdse doelen, met einddoelen, met..
“Nu even niet aan denken”, sprak hij zichzelf moed in en vervolgde monter zijn weg.

Fridus Valkema is strategisch adviseur bij Schuttelaar & Partners