E-nummers en additieven: verwijderen of verduidelijken?

Lotje van de Poll

De tijd dat voedingsexperts konden volstaan met het desgevraagd benadrukken van de veiligheid van e-nummers en andere toevoegingen, is definitief voorbij. De consument, maar ook bijvoorbeeld leden van het Europees Parlement, zijn steeds kritischer. Zij vertrouwen de geruststellende woorden van de voedselautoriteiten niet en willen meer weten.

De consequentie hiervan is dat de voedingsindustrie massaal gehoor geeft aan ‘clean labelling’ en liefst alleen natuurlijke ingrediënten gebruikt. Prima natuurlijk, want niemand zit te wachten op overbodige toevoegingen. En liever ‘safe than sorry’ als het gaat om stoffen met een twijfelachtige reputatie. De keerzijde hiervan is echter dat de industrie de twijfels van de consument bevestigt.

Zou het niet, naast het saneren van overbodige toevoegingen, een goed idee zijn om meer aandacht te besteden aan het waarom van bepaalde noodzakelijke stoffen? Tot nu toe onderneemt de industrie hier weinig zichtbare pogingen toe. Met als gevolg dat ongenuanceerde bronnen de overhand hebben. Terwijl er wel goede, neutrale informatiebronnen over e-nummers zijn, met uitleg over functie en herkomst. Het overzicht van het Voedingscentrum bijvoorbeeld. Of de Etikettenwijzer iPhone-app.

Mijn stelling is dan ook: bedrijven die vanuit MVO-overwegingen communiceren over hun (restrictieve) e-nummerbeleid, zouden ook moeten toelichten welke toevoegingen wel nodig zijn en waarom. Met eigen informatie, of via bestaande neutrale informatiebronnen.

Lotje van de Poll