Column: Eindelijk weer eens voorin

Marcel Schuttelaar

30 oktober 2011

Er varen maar tien boten dit jaar in klasse 2. Dus zijn we het aan onze stand verplicht voorin te eindigen. Met de zwaarste handicap moeten we steeds als eerste binnenkomen en dan aftellen en geduld hebben. De eerste race lukte dat überhaupt niet.

Toen we naar buiten voeren gekozen voor de kleine fok, want er stond een stevige bries. Al gennakkerend liepen we 13,5 knoop. Tijdens het uurtje oefenen voor de start, want tijdens de race viel de wind terug naar een knoop of 14.

Een uitstekende start van Ronald, maar IJsvogel liep niet hoog en voer erg onrustig. Te weinig druk op die fok. In tweede positie nog wat liggen klooien bij de benedenboei. Ronald wilde binnen een meter of 50 twee keer gijpen, de gennaker strijken en de boei ronden. Een aardige discussie was het resultaat. Dus alom verwarring waarop schipper voor de eerste maal in zijn leven het spival liet glippen, die vervolgens in rap tempo onbereikbaar meters achter IJsvogel door de lucht zwierde. Gelukkig hebben we voor dat soort gelegenheden een reserve-exemplaar, die echter niet via de lieren loopt.

De bemanning van 30 oktober bleek uitstekend te kunnen improviseren. Het lukte de gennaker naar de top te krijgen, zonder lier. En schipper kreeg na een prachtige snoekduik, waarbij hij nog net binnenboord bleef, de val weer te pakken. De bemanning keek verbaasd naar deze capriolen, schipper begint immers de 60 al te naderen. Voordekker Pierre, ook niet de allerjongste, belandde om onduidelijke redenen, half in het water. En op de een of andere manier ging de spizak vaak mee naar boven met het hijsen van de genakker. En aangezien die zak weer aan de railing vastzat….

Uiteindelijk kwam IJsvogel na Antares over de finish. Op handicap 5. De tweede race de nr 2 fok gezet en gewoon, nagenoeg foutloos 3 rondjes gevaren. Na een mooie start, waarbij Ronald een J reglementair over de startlijn loefde, niemand meer gezien. Mooi gegijpt met onze gennaker en ook aan de wind met goede hoogte en snelheid gevaren. Schipper had alleen het idee dat het dichter bij de kust sneller ging dan op zee, het water was daar in ieder geval rustiger.

Dat werd bevestigd toen in de derde ronde Antares (wat een loei van een spi) ineens weer wat dichter bij kwam. Komende vanuit de kust. Na binnenkomst hebben we bij de finishboei de tijd van de volgers even opgenomen om een idee te krijgen van onze voorsprong. 3e op handicap, tweede overal.

Het moet dus toch nog harder, gaat gebeuren. Deze keer hadden we een kleine crew, volgende keer gaan er weer wat enthousiaste, soepele en dus jonge studenten mee. Dan kan het allemaal wat relaxter. En zoals altijd weer genoten van een heerlijke dag, al was die wat druilerig, op zee.