Hemelvaart thuis

Zondagochtendzon in een verder verregende week. Een miljoen Nederlanders op de camping in de prut. En enkele miljoenen in de file. Woensdag 15.00 uur stond er al 450 kilometer. Op weg naar familie, meubelboulevard, occasionshow of pretpark. Met Hemelvaart ga je op pad. Een vierdaagse break om bij te komen. Even weg. Allemaal!!!

Mijn break is minder exquis; hardlopen en ziekenbezoek. Vrijdag tevreden aan het werk omdat het toch hondenweer is. Opruimen, orde in de chaos. Een dagje wedstrijdzeilen met enkele kunstenaars. Slechts één bui en een leeg hoofd. En weer aan het werk. Buiten in de zondagszon. Een klein wankel tafeltje en twee stoeltjes. Koffie. Naast de container, maar uit de wind.

Zondagochtend kent een vast patroon. Vroeg op, krant lezen, met Senseo en radio 2 muziek. Tafel dekken voor het enige gezamenlijke weekontbijt. Rennen met buurman die gelukkig ook thuis gebleven is langs de zee. En even in gesprek met die zee. Over belang en onzin, nu en eindeloos. Familie wekken, ontbijtje en – als het even kan – naar buiten. Naar de zondagochtendzon.

Altijd zie ik buurvrouw aankomen. Zij is dominee in een prestigieuze kerk. De koningin komt er ook! Preken is presteren en communiceren. Dat voel ik met haar mee. Elke lezing kost kracht en wordt dan ook grondig voorbereid. Urenlang denkt, wandelt en schrijft ze tot het verhaal er weer staat. Het publiek heeft, ongeacht of het nu om een preek, zakenlezing, politieke toespraak of wetenschappelijk betoog gaat, hier geen idee van.

Hoe spontaner het verhaal overkomt, hoe grondiger de voorbereiding. Meestal verpakt dominee een eigentijdse boodschap in kerkelijke thema’s als vuur, licht of liefde. Af en toe is ze gestresst, want heeft ze moeite een pakkend item te bedenken. Deze keer niet. Hoe ging die? “Wel, aardig ………Ik heb een einde gemaakt aan de hemel……Nou ja, met de hemel als plaats na de dood. De hemel is volgens mij een kwaliteit van het leven nu“. Zoiets dus als mijn zondagochtendzon. Buurman was het er roerend mee eens. “Ja, de hemel is hier, doe mij een glas bier”. Amen.

Ik blijf voortaan thuis met Hemelvaart.

Marcel Schuttelaar