Schoon Water

De loop van het leven zit zelden logisch in elkaar. Als je terugkijkt zie je, ik in ieder geval wel, hoe kleine toevalligheden je pad drastisch bepalen. Ik kom uit een familie waar de delicatessen- annex reformwinkel centraal stond. Mijn vader was een verlichte geest die al vroeg verstand had van trends in voeding. Hij adviseerde me in Wageningen voeding te gaan studeren.

Mijn hobby was alles wat met water te maken had. Het liefst zeilend op het water, maar ook erin of alleen al het zicht erop. Water geeft mijn leven kleur en het liefst wilde ik van mijn hobby mijn beroep maken. Een enthousiaste aardrijkskundeleraar versterkte dit verlangen door het opdragen van enkele schoolprojecten over watervervuiling. Het vormde enkele van die onderdelen in het onderwijs waar je als kind echt enthousiast van wordt, tientallen pagina’s heb ik volgeschreven. Voor mijn studiekeuze volgde ik het advies van mijn vader: Milieuhygiëne in Wageningen.

Dat laatste werd ook versterkt door de zwemlessen in mijn jeugd in de Gelderse IJssel. Toen we de kunst machtig waren bleef ‘ons clubje’ nog lange tijd zwemmen in die grote en krachtige rivier. Het water heb ik met de jaren smeriger zien worden. Nog zie ik het beeld van die opgeblazen dode koe, die met zijn poten omhoog voorbij dreef. Op die dag werd het duidelijk dat het zwemmen niet verantwoord meer was. Of het officieel verboden werd weet ik niet, maar het betekende het einde van het zwemclubje.

Toen ik in Wageningen een definitieve studiekeus moest maken, ben ik naar een voorlichtingsmiddag over Milieuhygiëne gegaan. In een zaal zaten daar circa 100 mensen (voornamelijk mannen) die Milieuhygiëne wilden gaan studeren. Ik ben gelijk weggelopen: zo’n grote groep, die kon die watervervuiling zelf wel tot een goed einde brengen. Bovendien was het water tegen die tijd al flink schoner geworden. ‘Piece of cake’ om dat verder op te lossen, niet uitdagend genoeg voor een 18-jarige. Zonder voorlichtingsdag dus voor Voeding gekozen.

Al zeilend en zwervend over de Nederlandse wateren heb ik later gezien dat de kwaliteit chemisch en bacteriologisch steeds beter begon te worden. Alleen het leven onder het water, dat blijkt vaak nog duidelijk uit balans. Varend door groene soep van het IJsselmeer is gelijk duidelijk dat er nog veel werk te verzetten is. Hoe krijgt het ecosysteem van water zijn kracht en balans terug?

Het onderwerp voor het 3e Maatschappelijk Café; komt de hobby toch weer langs drijven.

Marcel Schuttelaar

Woensdag 23 maart staat het Maatschappelijk Café in het teken van Schoon Water