Water als maatschappelijke opgave

De uitdagingen om Nederland nu en in de toekomst droog te houden en voldoende schoon water beschikbaar te hebben, zijn groot. Zeker in een periode van bezuinigingen is het waarborgen van waterveiligheid en –kwaliteit een enorme opgave. Niet alleen de overheid, maar ook private partijen zullen in samenwerking duurzame en zo nodig innovatieve oplossingen moeten realiseren. In de nieuwe rijksbegroting zal trouwens ook door minister Verhagen aandacht worden geschonken aan de (negen) topsectoren. Water is daar een van. Ook de Deltacommissie heeft in een ambitieus en kostbaar plan de urgentie van een actief waterbeleid benadrukt. Dat daarvoor veel geld nodig is – dat nu nog niet geoormerkt is – is evident.

Duidelijkheid in de waterketen

Juist nu zal dan ook helderheid moeten ontstaan welke prioriteiten, verwachtingen en inspanningsverplichtingen er bestaan binnen de waterketen. Zowel aan publieke als aan private zijde. Die duidelijkheid zal zeker niet alleen tijdens de aanstaande debatten over de Miljoenennota maar ook tegen de achtergrond van het onlangs afgesloten Bestuurakkoord Water en het Deltaprogramma ontstaan. Het maatschappelijk debat zal daarbij een minstens zo belangrijke rol spelen. Het gaat immers om publieke basisvoorzieningen of het nu om drinkwater of om dijken gaat. Techniek, budgettaire en politieke afwegingen, het is allemaal van belang, maar het publieke belang behoort toch echt voorop te staan. Want: Hoe kunnen we ons voorbereiden op extreme droogte of wateroverlast en gevolgen van klimaatveranderingen? Welke keuzes maakt de politiek in financieel krappe tijden? Welk risico is aanvaardbaar voor onze hoogwaterbescherming? En voor de drinkwatervoorziening? Hoe kan verzilting worden tegengegaan? Hoe zorgen we voor een optimaal klimaat voor innovatie en economische groei? Hoe kan de beschikbare waterkennis optimaal worden ingezet en geëxporteerd?

Waterakkoord: minder kosten en minder bestuurlijke drukte

De discussies over “water” binnen de rijksoverheid vinden nu vooral plaats tegen de achtergrond van het onlangs afgesloten Bestuurakkoord Water. Bij die gelegenheid hebben de rijksoverheid, waterschappen, gemeenten, provincies en drinkwaterbedrijven concrete afspraken gemaakt over het waterbeleid. Het belangrijkste doel van het waterakkoord is met minder kosten en minder bestuurlijke drukte ons land de komende jaren droog en veilig te houden. Er is daarmee een investeringsopgave vastgelegd op het gebied van veiligheid tegen overstromingen, voor een goede zoetwatervoorziening, ter voorkoming van wateroverlast, voor het stedelijk waterbeheer en de waterketen en voor het verbeteren van de waterkwaliteit.

Het op 13 september te organiseren Waterdebat 2011 is met het oog op die discussie in ieder geval perfect getimed. De huidige onduidelijkheid leidt tot stagnatie. Niet alleen qua besluitvorming, maar zeker ook qua financiering en uitvoering. Dat kan de samenleving zich eigenlijk niet (willen) veroorloven.

Robbert Coops