“Ik zie zeven belangrijke schakels bij voedingspreventie. Ten eerste moet de gezonde keuze de gemakkelijke keuze worden. De overheid zou dit kunnen stimuleren door bijvoorbeeld het prijsbeleid aan te passen. Bedrijven moeten worden gestimuleerd om hun voedingsmiddelen gezonder te maken. We moeten ook meer investeren in interventies voor een gezonde leefstijl.

De scheidslijn tussen geneesmiddelen en voeding vervaagd. Maar waarom werken dan ook apotheek, fysiotherapeut en diëtist niet meer samen? Bij chronisch zieke patiënten moet de zorgverlener voldoende aandacht aan voeding besteden. Maar ook de patiënt heeft een eigen verantwoordelijkheid voor zijn voedingsgedrag. In zorginstellingen moet voeding een centrale rol krijgen. Tot slot ben ik een groot voorstander van het integreren van kennis en praktijk. De Alliantie Voeding Gelderse Vallei is hier een goed voorbeeld van.”

“Ziek zijn is krachtsport. Iemand die ziek is heeft nutriënten en calorieën nodig om te herstellen. In Nederland zijn twintig tot veertig procent van de opgenomen patiënten ondervoed. Dit kan beter. Een goede voedingstoestand zorgt voor een kortere opnameduur en een sneller herstel. De eerste lijn heeft hierin een belangrijke signaalfunctie. Zorgverleners moeten screenen op voedingstoestand en indien nodig een behandeling inzetten. Ook als een patiënt uit het ziekenhuis wordt ontslagen is het van groot belang dat de ingezette behandeling doorgaat. Goede samenwerking tussen ziekenhuis en eerste lijn is dus essentieel.

Uit onderzoek onder huisartsen in Ede bleek dat 7% van de patiënten die bij de huisarts kwamen ondervoed was. Huisartsen hebben het vaak te druk om zich met voeding bezig te houden. Praktijkondersteuners zouden hier wat mij betreft een grotere rol kunnen spelen.”

“In een zorginstelling valt voeding vaak onder de verantwoordelijkheid van het facilitair bedrijf en niet onder de directie. Dat moet veranderen. VWS zet in op ketenzorg. Ik pleit voor een holistische benadering, waarbij voeding en zorg zijn geïntegreerd. Op dit moment zijn er door verschillende partijen in het veld zorgstandaarden ontwikkeld, die de integrale of ketenzorg voor chronisch zieken beschrijven. De zorgstandaarden beschrijven ook voeding als onderdeel van de zorg en zijn daarmee een instrument om voeding een meer integrale plaats te geven.

Ook in verpleeg- en verzorgingshuizen is aandacht voor voeding van groot belang. Voor veel bewoners is de maaltijd het hoogtepunt van de dag. Het is belangrijk om aandacht aan de kwaliteit en de ambiance te besteden, juist omdat ouderen een groter risico op ondervoeding lopen. VWS is hierbij betrokken via verschillende initiatieven, waaronder de stuurgroep ondervoeding.”

“De kranten staan vol over overgewicht, maar ook ondervoeding bij ziekte is een groot probleem. Het Zorgpad ondervoeding is een belangrijk instrument om de screening en behandeling van ondervoeding in de eerste, tweede en derde lijn vorm te geven. Als dit effectief blijkt te zijn, kan het een criterium worden bij de inkoop van zorg. Menzis stimuleert dit project om verschillende redenen: het verbetert de kwaliteit van zorg, wij vinden de centrale rol van de huisarts belangrijk én dit voorkomt een extra beroep op de zorg. Dit levert veel winst op, ook in de eerste lijn.

We moeten zuiniger omgaan met de zorg. De beschikbaarheid van zorg is tegenwoordig té vanzelfsprekend. Altijd is er een ziekenhuisbed beschikbaar en als het nodig is, rijdt de ambulance voor. Maar de zorg wordt schaarser, gezien de veranderende leeftijdsopbouw van de bevolking. Mensen zullen gezonder moeten gaan leven. Wij kunnen mensen hiertoe stimuleren, door preventieve programma‘s in het verzekeringspakket op te nemen. Maar als zorgverzekeraar kunnen wij mensen niet verplichten. Ik stel voor mensen te verleiden en een gezonde leefstijl bij de bron aan te pakken: maak de omgeving aantrekkelijk om in te bewegen of voer een vettaks of suikertaks in.”