Contact

Zeestraat 84
2518 AD Den Haag

Andere vestigingen ›

Marcel Schuttelaar

Elk schoolkind uit Den Haag op zee

Een spannende week ligt achter de rug. Tijdens het closing event van het WK Zeezeilen voor de kust van Scheveningen kregen de emoties alle ruimte. De kade stond vol enthousiaste zeilers en bezoekers. Het energieniveau in de menigte was hoog. Op de maten van ‘Sunny Days’ van Armin van Buuren mocht ik de winnende teams naar voren roepen om hun huldiging in ontvangst te nemen. Het enthousiasme spetterde letterlijk van het podium. Maar het mooiste moment kwam met de opkomst van de bemanning van de Belgische boot Trontin. Vader, moeder en 6 kids, zo tussen de 8 en 14 jaar oud. Ook WK-deelnemers. Zo’n 700 toeschouwers waren, net als ik, even ontroerd.

Voorzitter

Soms zeg ik dingen toe, die je niet kunt overzien. Ergens in mijn hoofd zit een vrij actief waarschuwingslicht, dat af en toe op oranje of rood gaat staan zenden om me duidelijk te maken dat er meer aan de hand is. Drie jaar terug stonden alle seinen op rood toen ze me vroegen technisch voorzitter van het WK Zeezeilen 2018 te worden. Ik zou alleen de vergaderingen van het bestuur leiden. Het liep even wat anders. Om met ca. 150 vrijwilligers zo’n event te organiseren op WK-niveau vraagt meer dan wat voorzitten. Dat is een vak apart, zo weet ik nu ook.

Budget

Zo’n 86 boten, 15 landen, 800 zeilers, 25 internationale officials, wedstrijden op volle zee en dicht onder de kust, een race village met bars en foodtrucks. Een beachprogramma speciaal opgetuigd om de jeugd te laten ruiken aan het zeilen op zee. Ruim 50 sponsoren en een veel te krap budget, ongeveer 3% van de uitgaven aan de Volvo Ocean. Zie daar de ingrediënten van het WK. De aanloop was moeizaam en werd gekenmerkt door tal van grensincidenten en no shows. Dat was dus even wennen voor als je enkel professionele operaties gewend bent. De rol van de voorzitter werd dus vooral bemiddelen, iedereen in zijn kracht houden en de penningmeester steunen in zijn continue strijd niet op voorhand failliet te gaan.

Pijngrens

Voor de organiserende crew van de plaatselijke Jachtclub was het tijdbeslag gedurende de 3 jaar erg groot. Voor communicatie was nog geen 10 mille beschikbaar. Ik schat dat er uiteindelijk een paar duizend uur in is gaan zitten om alle doelgroepen voor en tijdens het event te informeren. Hetzelfde geldt voor sponsoring, de wedstrijdorganisatie, het inregelen van het race village,.... Veel ingezette zzp’ers en vrijwilligers werden tot ver over de pijngrens gestretcht. Kortom, wil je zo’n event professioneel uitvoeren dan heb je minimaal een budget van een half à driekwart miljoen euro nodig.

De IJsvogel

De bemanning heeft de WK met de IJsvogel zelfstandig gevaren. Dus zonder de schipper. Die combi, voorzitten en racen, leek me praktisch onmogelijk. Ze eindigden precies goed. Net niet als laatste, want dat is toch wat schamper. Maar ook niet voorin, want dan zou de IJsvogel het zonder schipper veel beter doen. Imago is een kostbaar goed nietwaar.

Closing event

Het closing event vormde het onderdeel waarbij alle stukjes in elkaar vielen. Ik heb niet zoveel met volksliederen en vlaggen. Dus op Youtube maar eens bekeken hoe dat gaat op de Olympische Spelen. Gaan die vlaggen gelijk omhoog? Gaat die prijsuitreiking van 3 naar 1? Hoe zit dat met het volkslied en de vlag van Hongkong? Alles klopte. Dus net als velen toch kippenvel bij het Wilhelmus.

Kinderen op zee

Voor mij vormde de opkomst van de puppies van de Trontin het hoogtepunt. Kinderen betrekken bij het varen of liever nog bij het zeilen op zee. Daar zit de droom van Jachtclub Schevingen. Met de Zoute Optimist leiden we jaarlijks 150 kids op in het zeilen op zee. Maar diep in ons hart willen wij bereiken dat elk schoolgaand kind uit Den Haag en Scheveningen ooit op zee gevaren heeft.
 
Om zelf te zien dat de stad echt aan zee ligt. Dat die zee golft, stroomt en onberekenbaar is. Dat wij slechts een klein stipje zijn op die ‘eindloos’ grote plas. Onderdeel van ecosysteem aarde. En dat het bevaren van die plas met gevoel en respect gepaard gaat voor de krachten van de natuur. Het WK Zeezeilen vormde voor mij een logische stap op weg naar de realisatie van die droom. Elk schoolkind van Den haag gaat, als het aan ons ligt, straks minstens een keer de zee op. Eens kijken hoe we dat project verder gaan aanvliegen.

© 2018 Sander van der Borch / The Hague Offshore Sailing World Championship


Bedankt voor je inschrijving!
Er is een ongeldig emailadres ingevuld. Terug