Contact

Zeestraat 84
2518 AD Den Haag

Andere vestigingen ›

Marcel Schuttelaar

Onrust | Deel 2

De langste dag, 21 juni. Drie weken na het opheffen van het horecaverbod. Veel burgemeesters lijken de strijd om social distance na te leven al opgegeven te hebben. Zelf heb ik meteen na het beëindigen van de lockdown een film driedaagse op Vlieland geboekt. Ik wilde die herstart van horeca en theater in die eerste week van juni zelf meemaken.

In eigen land

Nederland is verbijsterend mooi en dat geldt zeker voor de Wadden. Het is komisch om te zien dat we er een COVID-19 crisis voor nodig hebben om dat weer te ontdekken. Zeker, all inclusive naar Turkije is veel goedkoper en een stedentrip kan fascinerender zijn, maar niet erg duurzaam. Ik heb nou eenmaal moeite met de massaliteit van dergelijke reizen. Bijzonder was weer wel dat ik dit mooie voorjaar precies die drie dagen met regen uitkoos. Maar dat ben ik zo onderhand gewend. En in het filmhuis zit je droog.

Overtocht

Vlieland en Terschelling zijn corona-vrij en dat willen ze graag zo houden. Doeksen had 2 kleine, stokoude schepen ingezet voor het vervoer naar de eilanden. Het was niet druk. De pijlen volgen en mondkapjes waren verplicht. Er werd stevig geïnstrueerd en gecontroleerd. Het woei stevig, de meeste passagiers zaten op het bovendek. De kunst was een beetje uit die wind te gaan zitten. Het virus was kansloos. Zout, zee en heel veel ventilatie.

Mondkapjes

Ik had mijn mondkapje kennelijk ondersteboven opgezet. Dat ging niet goed in die wind. Het eten van het stokbrood dat ik bij een tankstation had gekocht, bleek ook niet eenvoudig. Ik bleek niet de enige. Veel kapjes hingen ter hoogte van nek of kin. Koffie drinken uit de thermoskan bleek ook de nodige acrobatiek te vragen. Ik begon zowaar een beetje begrip voor het RIVM te krijgen. De fleurige stoffen mondkapjes gaven nog enige kleur aan dit surrealistische tafereel.

Ondernemerschap

Hotels en horeca hadden op Vlieland niet stil gezeten. Al snel na de lockdown was men begonnen achterstallig onderhoud aan te pakken. Ons hotel rook nog naar verf en vloerbedekking. Ook daar deed men zijn best de regels te respecteren. Overal pijlen en desinfectans. Er waren flink wat tafels weggehaald en ontbijten gebeurde in 2 shifts. Er heerste een aparte stemming. Iedereen was erg blij weer aan de slag te kunnen, maar de ondernemers hadden meteen door op deze basis niet eens de kosten goed te kunnen maken.

Kunstmatig

Een filmtheater met 56 stoelen rendabel runnen lijkt me ook niet eenvoudig. Wij zaten er met maximaal 16 mensen, gezeten op rood pluche. Te genieten van magnifieke en aangrijpende films. Er werd wat koffie en ijs bij verkocht, maar ik hoop maar dat men het volhoudt. Kortom, Vlieland kwam aarzelend weer tot leven, maar het voelde wat kunstmatig.

Ventileren

Op de terugweg woei het stormachtig. De oude pont maakte in de Vliestroom zowaar een flinke schuiver. Iedereen zat binnen in een kleine bedompte ruimte te knoeien met zijn mondkapje. Tafels gescheiden door plastic gordijnen. Ik had niet het idee dat het virus zich daar veel van aan zou trekken. Ik vergelijk het maar met sigarettenrook. Buiten, uit de wind voelde veel prettiger.

Albert Cuijp

Op de terugweg even gestopt in Amsterdam, de Albert Cuijp bezocht. De kooplieden hadden het zwaar, draaiden nog geen derde van hun normale omzet. Geen toeristen. De mentaliteit op straat was opvallend. Het was vrij rustig, maar niemand hield afstand. Je moest wijken om niet van de sokken gelopen te worden. De haring werd contant afgerekend, geen handschoenen. Het virus was hier kennelijk niet.

Vliegverkeer

Jumbo’s mogen sinds kort weer tot de nok toe volgeladen worden met toeristen. Na de miljoenen vanuit de NOW regeling en de waarschijnlijk 4 miljard staatssteun is nu ook de laatste lobby van deze sector succesvol afgerond. Ondersteund met een omstreden verhaal over verticale ventilatie - ruik maar eens als iemand een sigaretje opsteekt in het vliegtuig - mag de toeristenmassa schouder aan schouder, weer op pad. Onbelemmerd het land van bestemming in. Na de eerste wereldwijde besmettingsgolf via het vliegverkeer uit Wuhan gaan we nu in de herhaling.

Tegenstellingen

Ik moest terugdenken aan het filmhuis met 16 bezette plaatsen. Van elke rij 2. En de enorme inspanningen die kleine ondernemers zich getroosten om hun gasten weer veilig te verwelkomen. Op de Albert Cuijp snappen ze kennelijk hoe machtige lobby’s werken en negeert men het beleid. Social distance voor iedereen gaf ook geloofwaardigheid en verbondenheid. Klein of groot, rijk of arm, ruimte of geen ruimte, het virus zet de tegenstellingen in onze samenleving op scherp. Dit gaat veel onrust geven.