Contact

Zeestraat 84
2518 AD Den Haag

Andere vestigingen ›

Marcel Schuttelaar

Woelige tijden

In de eerste maand van het nieuwe jaar het boek ‘Arctica’ van bevriend poolreizigster Bernice Notenboom gelezen. Bizar, in één generatie is de helft van het poolijs verdwenen. De thermostaat van de aarde is nu defect. Altijd gedacht dat klimaatverandering een bedreiging voor de kinderen van mijn kinderen zou zijn. Maar ik heb de natuur onderschat. Tipping point, als de balans van het ecosysteem aarde eenmaal verstoord is... Ik ga het dus toch nog meemaken. 

Consensus

Rond '90-'95 was het in mijn actieomgeving duidelijk dat de opwarming van de aarde een grote bedreiging voor de mensheid vormde. Het heeft daarna een jaar of 10 geduurd voor het op de agenda stond van politiek, beleid en wetenschap. Vervolgens kwam de fossiele lobby goed op gang en is er tien jaar gediscussieerd of de mens wel van invloed was op het broeikaseffect. In die jaren zijn heel wat bevriende klimaatwetenschappers bedreigd of zakelijk ‘kaltgestellt’. Rond 2015 ontstond mondiaal consensus dat het prettiger leven is als de temperatuur op aarde niet boven de 2 graden stijgt. En dat we daarvoor onze emissies drastisch moeten inperken. 

Hot topic 

In de periode tot 2020 zien we de opinies weer divergeren. Variërend van ‘het is te duur’ en ‘wat heeft dit nu mondiaal gezien voor zin’ tot schoolstakingen van iconen als de Zweedse Greta Thunberg en de kinderen van het Haagse Dalton college. In de media zie je in de intensieve berichtgeving de divergerende opinies terugkomen. Bijzonder illustratief vond ik de column van Toine Heijmans (Volkskrant, 30-1-19). 

Onder je huid

Hij bericht over Maarten Loonen, bevriend met Bernice Notenboom, die onderzoek doet naar brandganzen op Spitsbergen. Hij woont er sinds 1988 jaarlijks een maand of twee. De temperatuur op Spitsbergen steeg met 2,2 graden in 10 jaar tijd en zette daarmee een kettingreactie op gang. Smeltend zeeijs en gletsjers, drie keer zoveel neerslag, modderlawines en verzakkende huizen. ‘In Nederland merk je nog niet veel van klimaatverandering. Op Spitsbergen is het allemaal te zien, te horen en te voelen. Het is een emotioneel landschap, het kruipt onder je huid.’

Kostbare tijd

Tal van partijen benutten de divergerende klimaatdiscussie om hun opinie naar buiten te brengen. En om in de kantlijn het kabinet ten val te brengen. ‘Het vaasje van Rutte kan deze weken zomaar sneuvelen’, aldus tal van commentaren in de vaderlandse media. Gert-Jan Segers (CU) heeft het, zoals wel vaker, goed begrepen getuige zijn uitspraken in de NRC. Hij prijst Mark Rutte als de grote verzoener en binder die met ‘bijna bovenmenselijke inzet’ de partijen gezamenlijk probeert te laten opereren. Het land besturen noemden we vroeger zoiets. Als dit kabinet valt verstrijkt kostbare tijd om Nederland klimaatproof te maken. GroenLinks en de Telegraaf hebben duidelijk andere afwegingen. 

Verdeeld

Divergentie tot in het extreme zien we in het Britse parlement tijdens discussies over de Brexit. Het lijkt net of het hier enkel om politiek theater gaat. Twee blokken parlementariërs, machteloze hoofdrolspelers in een diep verdeeld land. Die het volk opzwepen hen daarin te volgen. Dat zie je ook in de VS waar de patstelling letterlijk tot een geïnactiveerde overheid heeft geleid. 

Besturen 

Tijdens het World Economic Forum te Davos werd van Chinese kant geopperd dat de democratie nu eenmaal niet zo’n geweldig systeem is om samenlevingen te besturen in deze complexe wereld. Met hun centraal geleide vijfjarenplannen zetten zij wel enorme stappen voorwaarts. Voorlopig werd deze gedachtegang vriendelijk weggelachen... Het vraagt anyhow een langere adem dan 4 jaar om een land echt voor te bereiden op de komende decennia. Verdeeldheid blokkeert daarbij elke vooruitgang. 

Gas geven

Afgelopen maand heb ik tal van ‘gewone’ mensen gesproken die zelf in actie komen. Ik hoefde niets meer uit te leggen, zij hadden zelf hun conclusies getrokken. Hun pessimisme of realisme in actie omgezet. Ongeacht of het nu genoeg, op tijd of voldoende is. Net als Zweedse Greta. Afgelopen maanden ook nog maar eens wat gas gegeven. Ons kantoor, een oud monumentenpand met G-status, kreeg 40 zonnepanelen erbij, is volgehangen met led en eigentijds geïsoleerd. Er bleek in de nauwelijks gebruikte lift een bak TL-lampen te hangen die 24 uur per dag 140 watt verbruikte. Die waren we de afgelopen 10 jaar eventjes vergeten. 

Koers 

Ook een dak geleased van de familie om panelen te plaatsen. En panelen besteld voor de andere kant van de eigen woning. Na lang aarzelen een elektrische Kia (sorry, sorry, Elon...) gekocht en voortaan met een gave E-bike naar het werk. Met de trein naar de Grüne Woche in Berlijn en een aanbod om twee weken te racen met een zeilboot in de Cariben afgeslagen. Vliegschaamte! Zeewierteelt, klimaatneutrale productie, voedseltransitie. In het werk wordt het kompas de komende jaren strak gericht op 'positief voor het klimaat'. Als zeiler is het de kunst koers te houden, juist ook in woelige tijden. 
 


Bedankt voor je inschrijving!
Er is een ongeldig emailadres ingevuld. Terug