Contact

Zeestraat 84
2518 AD Den Haag

Andere vestigingen ›

Marcel Schuttelaar

Over oude wegen naar een nieuw begin

Soms is een boek zo mooi dat je treuzelt met het uit te lezen. Met vochtige ogen zit ik op een stoeltje in onze minivoortuin. De mooiste paasochtend die ik me kan heugen. Zon, vogels en ijl klokgelui. Zo’n broze ochtend, waarop de meeste mensen nog slapen. 

Zoutpad

‘Zoutpad’, van Raynor Winn. Twee oudere mensen op een 1000 km lange voettocht langs de Engelse Zuid- en Westkust. Over alles verliezen en opnieuw beginnen. De louterende kracht van de zilte natuur. Hoe het voelt om dakloos te zijn. En elkaar opnieuw te ontdekken in de meer dan toevallige samenhang der gebeurtenissen. 

Nieuwe route

Ik had me voorgenomen het eerste kwartaal na mijn 65e, koers te zetten richting de komende 5 jaar. Focus op het zelf bepalen van mijn agenda. Hoe maak ik me het meest relevant de komende periode. Op welke transitie ga ik kracht zetten. En wat is mijn rol privé. Na jaren waarin ik wel heel veel projecten lanceerde of veilig stelde, waarin ik racete van meeting naar meeting, zoek ik een passende route. 

Wijsheid

Dat is dit voorjaar niet helemaal gelukt. Of beter gezegd, helemaal niet. De afronding van 2018 in combinatie met gezondheidsissues van de familie en naaste omgeving drukten me op het kwetsbare en tijdelijke karakter van het aardse bestaan. Het projectmatig deel te willen zijn van de output, 100% gaan voor bedrijf of project past op de een of andere wijze minder bij de rol van een ervaren zestiger. Kortom, het moet meer coachend, helpend en echt aanwezig. Dat vraagt rust, wijsheid en structuur. En meer focus. Afgelopen maanden veel met mensen gewandeld langs de zee. Mijn zee. Terwijl je een ander helpt, help je je zelf. Zoutpad gaf ook weer een stukje invulling. 

Het kustpad

‘Over oude wegen naar een nieuw begin’. Een echtpaar met een vrijgevochten ‘jaren zestig’ jeugd leeft al tientallen jaren wat op zichzelf in een boerderij aan de Engelse Westkust. Idyllisch. Buiten hun schuld gaan ze failliet en worden hun huis uit gezet. De man is ongeneeslijk ziek. Het lijkt de opmaat voor een stuiverroman, maar het is de intro van een voettocht. Die 1000 kilometer duurt. Met gemiddeld een paar pond op zak, in slechte gezondheid, moeten ze zien te overleven. Het verlies van hun huis verwerken en de confrontatie met de dood onder ogen zien. Naast de schilderachtige schets van het welhaast rauwe bestaan van deze backpackers, is er de welhaast lyrische beschrijving van het South West Coast Path. De zuidkant van dit pad heb ik een aantal keren op de IJsvogel vanaf zee bewonderd. Fantastisch. 

Dakloos

Ik ga er vanuit dat het boek grotendeels biografisch is. Fascinerend zijn vooral de ontmoetingen. Die zijn boeiend tot het moment dat ze vertellen buiten hun schuld dakloos te zijn geworden. Dat ze daarom in hun tentje al wildkamperend het South West Coast Path lopen. Dan is het gesprek meestal gelijk voorbij. Als backpacker ben je als gesprekspartner uiterst interessant. Als dakloze een soort melaatse die vooral gemeden moet worden. Levend op maximaal 30 pond per maand bestaat het consumptiepatroon hoofdzakelijk uit noodles, aangevuld met wat blikjes vis en af en toe winegums. En soms wat knotswier, slakken en andere zilte organismen. 

Gezouten bramen

De eerste weken zijn ongelofelijk zwaar en komen ze slechts enkele kilometers per dag vooruit. Na 1000 kilometer tekent Raynor Winn op: 'Lichamen die 14 maanden geleden nog gebogen en vermoeid waren geweest, slap en bleek waren nu lenig en gebruind, met een hervonden spierkracht waarvan we dachten dat we die voorgoed kwijt waren. Ik had geen idee wat de toekomst zou brengen, hoe die gevormd zou worden door de maanden waarin we buiten hadden geleefd op het kustpad. Ik wist alleen dat we licht gezouten bramen waren in de laatste zon van de zomer, en dat dit volmaakte moment het enige was wat we nodig hadden'. 

Dieper

Ik denk er nog maar drie maanden aan vast te knopen om mijn koers vast te stellen. Ondertussen met plezier mijn projecten doend omgeven door vooral jonge enthousiaste mensen. Die vol gas richting de groene toekomst rennen. Die ik mag inspireren en richting geven. Nu mezelf nog. Een laagje dieper. Ik begin het te snappen. "Over oude wegen naar een nieuw begin". 
 


Thank you for your registration!
Invalid email address Back