Contact

Zeestraat 84
2518 AD Den Haag

Andere vestigingen ›

Marcel Schuttelaar

Spannend

Januari 2021

Eind vorig jaar in 3 columns ‘In de mist’, het verloop van 2020 geschetst. Over een polderende, afgeslankte overheid die onverhoeds geconfronteerd werd met een pandemie. Een overheid die, aldus de minister, de regie over de zorg kwijt was. Eigenlijk ging er weinig echt goed. Dat maakte de vooruitzichten voor 2021 spannend.

Ik dacht, eind december, “dit virus-issue hebben we in een maand of drie wel geregeld”, maar dat blijkt een misvatting. Het virus is hardnekkig en muteert. Snel vaccineren is dus van het allerhoogste belang. Dat lukt echter nauwelijks en leidt tot kolderieke situaties. Dit gaat tot de zomer duren. De ruzie over de levering van het vaccin van AstraZeneca past in deze tragikomedie.

Complimenten

Persoonlijk vind ik dat de bevolking zich goed aan de coronaregels houdt. Dat schreef ik de vrijdagavond voor de rellen op zondag. Het draagvlak had al lang verdampt kunnen zijn. Het zou mooi zijn als we wat luider complimenten uitdelen. Cafés en winkels blijven immers netjes dicht. Een beetje straatverkoop, maar dat mag geen naam hebben. Meestentijds wordt netjes een mondkapje gedragen. En ik ken weinig feestjes in mijn omgeving. Mijn buurvrouw, overtuigd anti-vaxxer en trommelaar tijdens de beroemde torentjes speech van Rutte, neemt de regels wat ruimer. Maar ook daar zie ik weinig feestjes. 

Anti

Een deel van de jeugd heeft maling aan de verboden. Ze voelen zich onkwetsbaar en zijn dat in zekere zin ook. De straat is vaak de enige uitweg uit een overvolle etagewoning. Een beetje rommelen op straat, vaak tot ’s avonds laat, is het enige (overgebleven) vermaak. Als twintiger had ik ook niet veel op met regels. We waren antikernenergie, antikruisrakketten, anti-collegegeld, anti-huisjesmelkers... 100% Geweldloos dat wel. Maar tijdens acties vlogen de stenen toch door de lucht en deed de ME ook niet misselijk met traangas en wapenstok.

Museumplein

De rellen van de afgelopen dagen, in pakweg 20 steden tegelijk, hingen al een tijdje in de lucht. Mijn buurvrouw vroeg nog of ik mee wou demonstreren op het Museumplein. Ik had zo’n gevoel dat het daar niet bij zou blijven. Ik voel me noch aangetrokken tot ‘Wappies of anti-vaxxers’ noch tot rellende jeugd noch tot corona moraalridders. Het valt in deze tijd niet mee om gewoon je gezond verstand te mogen gebruiken. 

Schade

Wat mij deze weken vooral tot denken zet is dat er nauwelijks een normaal debat mogelijk is. Kabinet, overheid en virologen verdedigen het beleid door dik en dun. De Wappies zijn door hun complottheorieën geen partij. En de (publieke) omroep lijkt zijn kritisch onafhankelijke rol kwijt. Vragen als; is de economische, psychologische, educatieve en curatieve schade nog proportioneel, worden nauwelijks meer beantwoord of gesteld. Gespind door de politiek vormt de berichtgeving vaak een prelude op het decorum van de persconferenties. 

Checks & balances

Het kan anders. Het optreden van Pieter Omtzigt in de Tweede Kamer was voor mij een van de hoogtepunten van de maand. Hij verwoordde het tijdssentiment weergaloos. Zelden een kamerlid zo kernachtig de essentie van het systeemfalen zien duiden. “Dat is op het punt van macht en tegenmacht. Tussen kabinet en Kamer, tussen kabinet en pers, er is iets fundamenteel mis met checks en balances. De belangenorganisaties die allemaal uit de staatsruif eten beschermen de burger niet. Je ziet ze nooit keihard zeggen; en nu is het afgelopen. En waarom? Omdat dan de subsidie stopt. … We hebben een structuur en een systeem gecreëerd waarin van alles centraal staat maar niet de hardwerkende burger.”

Tegenstelling

In de V.S. zit Biden met hetzelfde probleem. Trump was een ramp, maar hij snapte de boosheid van veel burgers die vermalen worden door de markt. Met een publieke infrastructuur die op instorten staat. Biden probeerde in een prachtige, warme speech te verzoenen en de democratie te redden. En repareerde dezelfde avond nog tal van internationale verdragen. Hij krijgt het moeilijk, de tegenstelling zit diep. Tal van instituties moeten weer van de grond af aan worden opgebouwd. Aan de inzet van Biden zal het niet liggen. 

Burgerij

In Nederland lijkt het nu bij wat jeugdrellen te blijven. Maar de problemen zitten net zo diep. Circa 25% van de laagopgeleide jonge mannen werkt niet. Een groot deel is afgehaakt (FD, 28/1). Dertig duizend gezinnen geruïneerd. Nauwelijks mogelijkheden voor starters om aan een woning te komen. Na jaren omkijken blijkt de productie van synthetische harddrugs een omvang van een aardige beursgenoteerde multinational te hebben. En lopen de miljarden via vastgoed en horeca de straat, of zo u wilt, de samenleving in. Het gaat dus om meer dan wat jeugdrellen of illegale feestjes onder een viaduct. Het gaat om het wederopbouwen van een eerlijk en doelmatig politiek/bestuurlijk bestel, gericht op het welzijn en geluk van de burgerij. Dat wordt nog spannend 17 maart.
 


Marcel Schuttelaar
Founder of Schuttelaar & Partners